• Siedziba:
  • ul. Zielona 6
  • 74-400 Dębno
  • tel. 95 760 9126
  • kom. 669 969 430
  • fax. 95 760 9127
  • godz. otwarcia
  • pon.-pt 7:00 - 17:00
  • sob. 7:00 - 14:00
  • Oddział:
  • Droga Zielona 2
  • 74-400 Dębno
  • tel./fax 95 760 4771

  • godz. otwarcia
  • pon.-pt 8:00-17:00
  • sob. 8:00-14:00
  • Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Lakiery, bejce i impregnaty

Lakiery służą do utworzenia na powierzchni drewna powłoki chroniącej je przed wilgocią, promieniami UV, uszkodzeniami mechanicznymi i podkreślają jego walory dekoracyjne. Mogą być bezbarwne i koloryzujące (transparentne). Surowe drewno można przed lakierowaniem pokryć bejcą, która zmienia jego zabarwienie. Lakiery podkładowe wnikają głęboko w podłoże, wypełniają pory drewna i zabezpieczają je przed ciemnieniem. Lakiery nawierzchniowe są odporne na ścieranie, gdyż ich głównym zadaniem jest ochrona drewna przed uszkodzeniem. W handlu są też dostępne lakierobejce, łączące cechy obu produktów.

W celu zwiększenia trwałości drewna stosuje się impregnaty - w zależności od rodzaju chronią drewno przed wilgocią, ogniem, promieniami UV. Zapewniają ochronę biologiczną przed grzybami i owadami, działają leczniczo na drewno już zaatakowane.

Grunty

Środki gruntujące są grupą materiałów stosowanych pod powłoki malarskie. Charakteryzują się: dużą zdolnością do penetracji w głąb podłoża, zwiększeniem jego spoistości, przyczepności, zabezpieczeniem przed wilgocią. Jednak nie wszystkie te cechy muszą występować w jednym produkcie. Producenci dostosowują skład i własności środków gruntujących do farb przez siebie wytwarzanych.

  • Podłoża porowate i chłonne: beton, gazobeton, gips, płyty gipsowo-kartonowe, tynki gipsowe, cementowe i cementowo- wapienne gruntuje się gotową emulsją gruntującą.
  • Podłoża gipsowe gruntuje się rozcieńczalnym środkiem na bazie żywic akrylowych.
  • Materiały osypujące się, pylące lub szczególnie chłonne, gruntuje się bezrozpuszczalnikowym podkładem gruntującym, wyprodukowanym na bazie żywic syntetycznych.

Rodzaj preparatu gruntującego zależy również od tego, jaką farbą chcemy pomalować wnętrze. Jeśli ma to być farba silikonowa, to do przygotowania podłoża należy użyć podkładu gruntującego na bazie wodnego szkła potasowego lub modyfikowanych żywic akrylowych (w zależności od rodzaju podłoża). W sprzedaży są też preparaty gruntujące, przeznaczone do wzmacniania starych powłok malarskich.

Farby

Składają się z pigmentu, spoiwa i rozpuszczalnika. Pigment nadaje kolor, spoiwo wiąże cząstki pigmentu podczas wysychania farby i spaja jej warstwę z podłożem, rozpuszczalnik ułatwia rozprowadzanie farby w czasie malowania i odparowuje podczas jej schnięcia. W zależności od rodzaju rozpuszczalnika farby dzielimy na wodne i rozpuszczalnikowe.

Farby emulsyjne (najpopularniejsze spośród farb wodnych) są powszechnie stosowane do malowanie wnętrz. Szybko schną, nie emitują szkodliwych substancji, a jedynie parę wodną. 

Farby rozpuszczalnikowe są trwalsze od wodnych i odporniejsze na działanie czynników atmosferycznych, dlatego warto malować nimi balkony, tarasy, okna i drzwi oraz lamperie.

Farby wodne

  • emulsyjne (dyspersyjne) - łatwo się rozprowadzają, dobrze kryją, szybko schną, są trwałe, tworzone przez nie powłoki są paroprzepuszczalne. Podstawowym składnikiem są żywice akrylowe, winylowe lub lateksowe. To one decydują o cechach użytkowych farby:
  • winylowe - słabo przepuszczają parę wodną, pomalowaną powierzchnię łatwo zmywać, jednak przy intensywnym szorowaniu powłoka zmywa się,
  • akrylowe - odporne na czynniki chemiczne, lepiej przepuszczają parę wodną i są trwalsze, można je zmywać i szorować, jednak połysk farby powoduje, że widoczne są wszystkie nierówności podłoża,
  • lateksowe - bardzo trwałe, dobrze przepuszczają parę wodną.
  • mineralne:
  • wapienne - obecnie rzadko używane, spoiwem jest wapno gaszone,
  • silikatowe (krzemianowe) - spoiwem jest szkło wodne,
  • cementowe - spoiwem jest cement, używane do malowania betonu;
  • klejowe - pomalowana nimi powierzchnia jest matowa i odporna na ścieranie, ale w przypadku zabrudzenia trudna do oczyszczenia; farby te nie są zmywalne; obecnie rzadziej stosowanie.

Farby rozpuszczalnikowe

  • alkidowe (ftalowe) - tworzą twarde i odporne na działanie warunków atmosferycznych powłoki, służą do malowania okien i drzwi, elementów metalowych oraz ścian;
  • alkidowe modyfikowane żywicami poliuretanowymi - odporne na uszkodzenia mechaniczne, służą do malowania mebli lub podłóg;
  • silikonowe - tworzą trwałe i szczelne powierzchnie (nie przepuszczają wody), mogą być stosowane do malowania ścian w wilgotnych pomieszczeniach.

Przystępując do malowania należy:

  • wybrać odpowiedni rodzaj farby - zależy to przede wszystkim od przeznaczenia pomieszczenia. Do malowania pomieszczeń wewnątrz domu najczęściej stosuje się wodorozcieńczalne farby akrylowe. Należy pamiętać, że świeże farby nie wymagają rozcieńczania. Dopiero, gdy na skutek złego przechowywania farba zgęstnieje, należy ją rozrzedzić wodą lub odpowiednim rozcieńczalnikiem;
  • określić stan podłoża, które ma być malowane;
  • usunąć stare, uszkodzone powłoki malarskie oraz farbę klejową;
  • mocną, starą powłokę wystarczy umyć wodą z mydłem technicznym;
  • pęknięcia, rysy i nierówności należy naprawić gipsem lub masą szpachlową, można stosować również wzmacniającą siatkę z włókna szklanego. Masami szpachlowymi gipsowo -akrylowymi można naprawiać ściany jedynie w pomieszczeniach nieulegających zawilgoceniu i przemarzaniu;
  • zagrzybione ściany należy zabezpieczyć środkiem grzybobójczym;
  • słabe tynki należy zagruntować płynem do gruntowania ścian lub farbą podkładową;
  • nowe tynki wapienne po okresie ich dojrzewania (około 6 tygodni) należy zagruntować farbą do gruntowania lub rozcieńczoną farbą emulsyjną - wygładza to tynk i zmniejsza jego chłonność;
  • nowe tynki gipsowe powinny być najpierw pokryte specjalnym preparatem akrylowym do gruntowania, potem jedną warstwą farby emulsyjnej do gruntowania, a na końcu farbą emulsyjną nawierzchniową;
  • obliczyć ilość potrzebnej farby - na podstawie wydajności podanej na opakowaniu w l/m²;
  • kupić odpowiednie narzędzia - wałki, pędzle, szpachelki, papier ścierny, kuwetę do nabierania farby, folię ochronną, taśmę malarską do zabezpieczenia ram okiennych, ościeżnic drzwiowych, listew przypodłogowych. Wiele farb jest przeznaczone do malowania wałkiem - mają strukturę tiksotropową (nie kapią). Wałki mają różną średnicę i pokrycie (runo jagnięce, sznurek lub pianka nylonowa, gąbka).
  • pędzle mogą być z włosia naturalnego lub syntetycznego; do farb wodorozcieńczalnych najlepiej stosować te z włosiem syntetycznym, gdyż nie chłoną wody, a ich końcówki nie strzępią się.

Praktyczne rady:

  • Wybór koloru - warto skorzystać z wzorników, czyli kart kolorów, które są dostępne w większości punktów handlowych. Należy uwzględnić takie czynniki, jak oświetlenie, kolor mebli i tapicerki, dywanów i wykładzin, przeznaczenie pomieszczenia.

Należy pamiętać, że:

  • intensywne, ciemne kolory zmniejszają optycznie pomieszczenie,
  • jasne kolory powiększają je, dają poczucie optymizmu i bezpieczeństwa,
  • sufit i podłoga w ciemnym kolorze sprawiają, że pokój wydaje się niższy,
  • jedna ze ścian pomalowana na ciemny kolor będzie dawała w pomieszczeniu wrażenie głębi.